
Klassik informasiya nəzəriyyəsi əlaqə kanalı anlayışına əsaslanır.
İnformasiya nəzəriyyəsinin, ümumiyyətlə, 1948-ci ildə Claude Shannon tərəfindən "Əlaqənin Riyazi Nəzəriyyəsi" adlı fundamental əsərində yaradıldığı qəbul edilir. Klassik informasiya nəzəriyyəsinin əsas paradiqması səs-küylü kanalla məlumatın ötürülməsi üzrə mühəndislik problemidir.
Bu məsələdə biz xüsusi olaraq ən sadə səs-küylü kanallardan biri olan ikilik simmetrik kanalı (BSC) nəzərdən keçirəcəyik. BSC bitlər ardıcıllığını ötürür, lakin hər ötürülən bitin dəyişməsi üçün p ehtimalı var. Bu, rəqəmsal keçid ehtimalı adlanır və bu, şəkildə göstərilib. Fərz edirik ki, müxtəlif bitlər müstəqil davranır, beləliklə l bitlik ötürmənin düzgün ötürülməsi ehtimalı (1-p)^l-dir. Həmişə p 1/2 qəbul edilə bilər, çünki p = 1/2 olan bir kanal yararsızdır və p 1/2 olan bir kanal isə bütün çıxış bitlərini çevirməklə keçid ehtimalı 1 - p olan yeni kanala çevrilə bilər.
Əlbəttə, səs-küylü kanal üzərindən ünsiyyət qurmaq mümkündür (hətta siz bunu daima edirsiniz)! Bunu etmək üçün əlavə bitlər əlavə etmək lazımdır ki, qəbul edici səhvləri aşkar etsin və ya hətta onları düzəltsin. Belə realizasiyalara nümunə olaraq paritet bitlər, Siklik Redundans Yoxlamaları (CRC) və Golay kodları göstərilə bilər. Lakin bu məsələdə bu mövzu müzakirə olunmayacaq.
Siz ikilik simmetrik kanalın davranışını araşdırmalısınız.
Girişin ilk sətrində ötürmələrin sayı T (0 < T \leq 100) verilir. Sonrakı T sətrin hər birində, hər bir ötürmənin giriş və çıxışı boşluqla ayrılmış şəkildə ikilik sətirlər kimi verilib.
Giriş və çıxış sətirlərinin uzunluğu 120-dən kiçikdir. T onluq notasiya ilə verilir.
Hər ötürmə üçün əgər əlaqə düzgün ötürülmüşdürsə, OK, əks halda isə ERROR çap edin.
Nümunə 1