"Qayavata Haqqında Mahnı"nı vərəqləyərkən#4333
Henry Wadsworth Longfellow, "Hiawatha Mahnısı"nı yazarkən, hekayə şamanı Romatskolgatl ilə ünsiyyət qurdu. Romatskolgatlın sözlərindən yazılmış bəzi bölmələri Longfellow portativ yazı maşını ilə yazır və onları iç-içə siyahılar şəklində təşkil edirdi. Hər bölmə təbii ədədlərlə nömrələnir, hər bölmənin içində də müstəqil olaraq təbii ədədlərlə nömrələnmiş alt bölmələr ola bilər, onlar da öz növbəsində daha alt bölmələrə sahib ola bilər və s. Bir bölmədəki alt bölmələrin və ya ən üst səviyyədəki bölmələrin nömrələnməsi bir-dən başlayır və ardıcıl təbii ədədlərlə davam edir.
Henry, iç-içə siyahıları, xarici siyahıların nömrələnməsini saxlayaraq nömrələməli idi (şəkilə baxın, solda). Lakin vaxt və mürəkkəbi qorumaq üçün Romatskolgatlın hekayələrinə qulaq asarkən, sadəcə ən dərin (ən iç-içə) siyahılardakı nömrələri qeyd edirdi (şəkilə baxın, sağda).
Ekspedisiyadan qayıtdıqdan sonra Longfellow səhv edib-etmədiyini və siyahıların maksimum mümkün iç-içəlik dərinliyinin neçə ola biləcəyini yoxlamaq istəyir (iç-içəliyin səviyyələrinin sayı).
Giriş faylının birinci sətirində n təbii ədəd verilir, n ədədi 100000-i keçmir. Bu "Hiawatha Mahnısı"ndakı bölmələrin sayıdır.
Növbəti sətirdə n təbii ədəd verilir, onların hər biri n-i keçmir. Bunlar ən iç-içə bölmələrin nömrələridir.
Bir ədəd çıxarın: ilkin siyahının maksimum iç-içəliyi və ya belə bir siyahı mümkünsüzdürsə, -1.
Nümunə 1