Петя Слоников

C paralelində növbəti praktiki məşğələ başladı və mən, Andrey Sergeyeviç, heç bir işlə məşğul deyildim. İkinci mərtəbədəki kompüter otağına gedib şagirdlərin nailiyyətlərini yoxlamağa qərar verdim. Kompüter otağına gedərkən pilləkənləri gördüm və yaxınlıqda heç kim olmadığı üçün neçə pilləyə tullana biləcəyimi yoxlamağa qərar verdim.

Bu işə o qədər aludə oldum ki, praktikadan çıxan şagirdləri görmədim. Maraqlı bir oğlan, Petya Slonikov, mənə yaxınlaşdı. İki saatlıq mühazirə və dinamik proqramlaşdırma üzrə bir saatlıq praktikadan sonra onu yalnız bir sual maraqlandırırdı — ən azı bir dəfə tullansam, neçə pillədə ola bilərəm?

Petya uzun müddət mənə baxdı və müəyyən etdi ki, mən bir dəfəyə ən çox $k$ pilləyə tullanıram və heç vaxt eyni sayda pilləyə iki dəfə tullanmıram, çünki təkrarlanmağı sevmirəm. O, artıq həll təklif etməyə hazır idi, amma yadına düşdü ki, təcili olaraq imtahan üçün daha $20$ məcburi tapşırığı təhvil verməlidir və onları həll etməyə qaçdı.

Petyanın fikri mənə o qədər xoş gəldi ki, onun məsələsini olimpiadaya verməyə qərar verdim.