Siz maşınlar üçün müasir çiplər dizayn edirsiniz. Çiplərin istehsalı asandır, lakin onları enerji ilə təchiz etmək çətindir, çünki mövcud batareyaların çıxış gücləri müxtəlifdir.
Tutaq ki, maşın var və hər birində iki çip var. Hər çipin işləməsi üçün batareya lazımdır. Ümumi alınan güc vacib deyil, ancaq maşın yalnız iki çipin çıxış gücü mümkün qədər yaxın olduqda ən yaxşı işləyir. Çipin çıxış gücü onun batareyasından ən kiçiyidir.
Cəmi batareyanız var; onları çiplərə bölüşdürməlisiniz. Elə ola bilər ki, batareyaları elə bölüşdürmək olmaz ki, hər maşında iki çipin çıxış gücü tam eyni olsun. Amma məqsəd, bütün maşınlar üzrə bu fərqi mümkün qədər azaltmaqdır. Yəni, müştərilərə zəmanət vermək istəyirsiniz ki, hər maşında iki çipin çıxış gücləri arasındakı fərq -dən çox deyil — və minimalolsun. Bunun üçün optimal bölüşdürməni tapmaq lazımdır.
1-ci nümunəni nəzərdən keçirək. maşın var, hər biri üçün çip başına batareya lazımdır, batareyaların çıxış gücləri isə 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12-dir. Məsələn, güclü batareyaları bir çipə, güclü batareyaları həmin maşının digər çipinə; üçüncü çipə, isə dördüncü çipə bölmək olar. Çiplərin çıxış gücləri 1, 2, 6, 7 olacaq və hər iki maşında çip fərqi -dir. Bunu başqa üsullarla da əldə etmək olar.
Giriş bir testdən ibarətdir və iki sətirə bölünür. Birinci sətirdə iki tam müsət ə dəd: maşınların sayı və çipdəki batareyaların sayı (2nk \leq 10^6). İkinci sətirdə ədəd p_i (1 \leq p_i \leq 10^9) — batareyaların çıxış gücləri.
Ən kiçik tam tapın ki, batareyaları elə bölüşdürmək mümkündür ki, hər maşında iki çipin çıxış gücü fərqi -dən çox olmasın.
Nümunə 1