İnformatika dərsində bəzi az həvəsli şagirdlər özlərinə bir oyun tapdılar. Onlar hüceyrələrə bölünmüş kağız üzərində, tərəfləri hüceyrələrin kənarlarına uyğun gələn bir düzbucaqlı çəkirdilər. Tapşırıq ondan ibarət idi ki, hüceyrə xətləri ilə istifadə olunmaqla nöqtələr arasında mümkün bütün düzbucaqlıların sayını hesablasınlar. Bu oyundan bezərək, onların müəllimi, Albert Ververoviç, şagirdlərə bu hesablamaları avtomatik edəcək bir proqram yazmalarını tapşırdı.
Bir boşluqla ayrılmış, hər biri -dən böyük olmayan iki təbii ədəd — düzbucaqlının ölçüləri.
Bir ədəd çıxarın — düzəldilə biləcək bütün düzbucaqlıların sayı.
Nümunə 1