Andriyko biologiya dərsində oturub darıxırdı, buna görə də beynini ədədlərlə bağlı tapşırıqlarla məşğul etməyə qərar verdi. O, riyaziyyat dərsində sadə ədədləri öyrəndiyini xatırladı. (Xatırladaq ki, sadə ədəd, 1-dən böyük olan və yalnız iki böləni — biri və özü olan ədəddir.)Andriyko sadə ədədləri artan ardıcıllıqla yazdı və bu ardıcıllıqda i-ci ədədi p[i] şəklində işarələdi. (Məsələn, p[1] = 2, p[2] = 3, p[3] = 5, p[52] = 239.) Burada ağlına məsələni çətinləşdirmək gəldi və artan ardıcıllıqda düzülmüş sadə ədədlər siyahısında nömrəsi də sadə olan sadə ədədləri tapmaq istədi. Bu cür ədədləri o, "nadhəqiqi sadə ədədlər" adlandırdı. Bütün nadhəqiqi sadə ədədləri artan sıra ilə yazdıqdan sonra Andriyko həmin ədədlərin k-ci yerdə dayananını tapmaq qərarına gəldi.
Yeganə giriş sətri k ədədini ehtiva edir, burada 1 \leq k \leq 5000.
Yeganə çıxış sətri nizamlanmış ardıcıllıqda k-cı nadhəqiqi sadə ədədi göstərməlidir.
Nümunə 1
Nümunə 2
Nümunə 3